“PEOPLE PLEASER” ,Του Ιωάννη Γκέλση, Φυσικοθεραπευτή, Εξειδικευμένου στην Ορθοπεδική Χειροθεραπεία (OMT) & τον Βιοϊατρικό Βελονισμό, Επιστημονικού Διευθυντή του Κέντρου “Kinesiotherapy”

Ο τρόπος που σχετίζεσαι με τους ανθρώπους γύρω σου μπορεί να είναι ο «κρυφός» λόγος που το σώμα σου νοσεί και πονά. Στην κλινική πράξη, βλέπουμε πολύ συχνά ανθρώπους που λειτουργούν ως “people pleasers”. 

Είναι οι άνθρωποι που ξοδεύουν όλη τους την ενέργεια για να προλάβουν τα θέλω των άλλων, που είναι πάντα διαθέσιμοι, φοβούνται να βάλουν όρια και νιώθουν υπεύθυνοι για τα συναισθήματα των πάντων, αναζητώντας μόνιμα την επιβεβαίωση.

Όπως χαρακτηριστικά αναλύει η ψυχολόγος Έλενα Σολταρίδου στο βιβλίο της «Ποιος αξίζει το άγχος μου;» (εκδόσεις Key Books), αυτή η διαρκής προσπάθεια να τους προλάβουμε όλους κρύβει έναν τεράστιο μηχανισμό καθημερινού άγχους. Αυτό που ίσως δεν μας είπε ποτέ κανείς, είναι ότι για το νευρικό και το ανοσοποιητικό μας σύστημα, αυτό το αόρατο συναισθηματικό φορτίο αποτελεί μια μόνιμη βιολογική απειλή.

Η βιολογική διαδρομή προς τη φλεγμονή

Πώς όμως αυτή η συμπεριφορά μεταφράζεται σε σωματικό πόνο και αυτοάνοσα νοσήματα;

Το κόστος της μη οριοθέτησης: Όταν καταπιέζουμε τις δικές μας ανάγκες για να είμαστε πάντα «οι καλοί» για τους άλλους, ο εγκέφαλος μεταφράζει αυτή την εσωτερική πίεση ως κίνδυνο, εκκρίνοντας μόνιμα ορμόνες του στρες, όπως κορτιζόλη και αδρεναλίνη.

Η γέννηση της φλεγμονής: Αυτό το χρόνιο, αόρατο στρες εξαντλεί το σύστημα. Το ανοσοποιητικό χάνει το «φρένο» του και ανοίγει ο δρόμος για την εκδήλωση ή την έξαρση αυτοάνοσων νοσημάτων (όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα ή ο λύκος).

Ο εγκέφαλος σε μόνιμη άμυνα: Ένα κουρασμένο νευρικό σύστημα παθαίνει κεντρική υπερευαισθητοποίηση. Ο εγκέφαλος αρχίζει να παράγει χρόνιο, διάχυτο πόνο (όπως στην ινομυαλγία), ακόμη κι αν δεν υπάρχει πλέον καμία σωματική βλάβη.

Τα εμπόδια που βλέπουμε εξωτερικά —ο πόνος, η δυσκαμψία και η μόνιμη κόπωση— από μέσα μας προήλθαν. Από ένα σώμα που αναγκάστηκε να κουβαλήσει το βάρος των αναγκών όλου του κόσμου, εκτός από τις δικές μας.

Μια διαφορετική προσέγγιση στην αποκατάσταση

Αυτός ακριβώς ο μηχανισμός αλλάζει ριζικά τον τρόπο που πρέπει να προσεγγίζουμε τη φυσικοθεραπεία. 

Στο σύγχρονο φυσικοθεραπευτήριο Kinesiotherapy, η αποκατάσταση ενός ανθρώπου με αυτοάνοσο ή χρόνιο πόνο δεν μπορεί να είναι απλώς… «μηχανήματα». 

Αν δεν βοηθήσουμε τον ασθενή να καταλάβει ότι το να βάζει όρια είναι μια καθαρά θεραπευτική πράξη, το σώμα του θα συνεχίσει να αμύνεται και να πονά.

Οφείλουμε να εκπαιδεύσουμε ξανά το νευρικό σύστημα ώστε να νιώθει ασφαλές. Και η ασφάλεια ξεκινά όταν μαθαίνουμε να λέμε «ναι» στον εαυτό μας και «όχι» σε ό,τι μας εξαντλεί.

Αν νιώθετε ότι έχετε παγιδευτεί σε αυτόν τον κύκλο, η κατανόηση του «γιατί» μέσα από τη σωστή ενημέρωση —όπως το βιβλίο της κ. Σολταρίδου— είναι το πρώτο βήμα. Το δεύτερο βήμα είναι το «πώς» θα δουλέψουμε μαζί, μέσα από μια ολοκληρωμένη βιοψυχοκοινωνική προσέγγιση, για να ξαναδώσουμε στο σώμα την κίνηση και την υγεία που του στερεί το άγχος.